Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Metody oznaczania testosteronu
#1
Testosteron jest głównym męskim hormonem płciowym, którego oznaczanie ma istotne znaczenie do oceny stopnia androgenizacji
w różnych stanach chorobowych. W powszechnym odczuciu lekarzy praktyków stężenie tego hormonu,oznaczane dostępnymi metodami, nie zawsze koreluje z parametrami klinicznymi. Jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy jest fakt, że wyżej wymienione metody diagnostyczne pozwalają na oznaczanie głównie testosteronu całkowitego, nie dają zaś informacji o stężeniu aktywnej biologicznie frakcji tego hormonu. W niniejszej artykule przedstawiono celowość i metody oznaczania testosteronu oraz jego frakcji, jak również czynniki wpływające na wyniki tych oznaczeń.



Testosteron (C19H28O2) jest głównym męskim hormonem płciowym .Jego oznaczanie ma istotne znaczenie do oceny stopnia androgenizacji w różnych stanach chorobowych u dzieci, młodzieży, kobiet i — przede wszystkim — u mężczyzn. W powszechnym odczuciu lekarzy praktyków stężenie tego hormonu, oznaczane powszechnie dostępnymi metodami, nie zawsze koreluje ze stanem klinicznym pacjenta, jak również ze stężeniami innych horhormonów, np. hormonu luteinizującego (LH, luteinizing hormone), lub metabolitów testosteronu, takich jak dwuhydrotestosteron( DHT). Jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy jest fakt, że powszechnie dostępne metody diagnostyczne pozwalają na oznaczanie głównie testosteronu całkowitego, nie dają zaś informacji o stężeniu aktywnej biologicznie frakcji tego hormonu, jaką jest testosteron wolny (fT). W niniejszej pracy podjęto próbę przedstawienia najważniejszych problemów diagnostycznych związanych z oznaczaniem testosteronu, ograniczeń metodycznych i różnych czynników wpływających na wyniki jego oznaczeń.






Charakterystyka ogólna testosteronu U mężczyzn testosteron produkowany jest głównie przez komórki Leydiga (około 5–7 mg/dobę). Z kory nadnerczy (razem z konwersją obwodową z androstendionu) pochodzi około 500 mg/dobę. Testosteron jest syntetyzowany z cholesterolu, wychwytywanego z krążenia przez endocytozę cząsteczek LDL, gromadzonych następnie w komórce pod postacią wakuoli lipidowych.Małe znaczenie ma endogenna synteza cholesterolu w komórkach Leydiga. Biosynteza testosteronu z pregnenolonu może odbywać się dwoma szlakami — progesteronowym (główny) i dehydroepiandrosteronowym .Metabolizm testosteronu i związków pochodnych odbywa się głównie w wątrobie, w wyniku czego powstają: etiocholanolon, androsteron, androstendiol.Hormony te po sprzężeniu z grupami SH i kwasem glukuronowym wydalane są z moczem . Ilość testosteronu wydalanego w ten sposób jest nieznaczna.Testosteron ulega przemianom modyfikującym sygnał hormonalny w zależności od rodzaju tkanki, na którą oddziałuje. Aromataza, występująca głównie w tkance kostnej, tłuszczowej, jądrach, sutkach i gruczole krokowym, przekształca testosteron oraz jego prekursor— androstendion — w estradiol. Z kolei istniejąca w postaci dwóch izoenzymów 5a-reduktaza funkcjonuje jako wzmacniacz sygnału hormonalnego i powoduje w tkankach docelowych przekształcenie testosteronu do innego metabolitu testosteronu — DHT (dihydrotestosteron),wykazującego 2–6 razy większe powinowactwo z receptorem androgenowym niż związek wyjściowy. Dobowa produkcja DHT wynosi około0,4 mg, przy czym większość obecnego w ustroju związku pochodzi z konwersji obwodowej — w jądrach powstaje jedynie 7 mg/dobę. 5a-reduktaza występuje przede wszystkim w prąciu, mosznie, gruczole krokowym, skórze i wątrobie. W mięśniach szkieletowych testosteron działa bezpośrednio na receptory androgenowe, którychjest mniej niż w innych androgenozależnych tkankach(np. gruczoł krokowy). W mięśniach szkieletowych nie występuje 5a-reduktaza, w związku z czym nie działa na nie DHT.






Około 98% krążącego we krwi testosteronu występuje w formie związanej z białkami. U mężczyzn około 44–65% tego hormonu wiąże się z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG, sex hormone binding globulin),tworząc formę testosteronu o małej aktywności biologicznej, ale trwałym i specyficznym wiązaniu .Pozostałe 33–54% tego hormonu słabo wiąże się z albuminą i globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG, corticosteroid-binding globulin). U kobiet 66–78% testosteron uwiąże się z SHBG, a 20–32% z albuminą i CBG ..Jedynie 1–2% to wolny, biologicznie aktywny testosteron[3, 6]. Pojęcia „testosteronu wolnego” nie należy mylić z „testosteronem bio dostępnym” (BAT, bioavailable testosterone),określanym również jako testosteron niezwiązany z SHBG (non-SHBG) . W endokrynologii zwyczajowo utożsamia się te dwa określenia, co prowadzi czasem do nieporozumień. W skład testosteronu biodostępnego (BAT), oprócz wolnego testosteronu(fT), wchodzi także testosteron związany z albuminami[3, 5–7] — a zatem fT jest częścią biodostępnego testosteronu. Testosteron bio dostępny, podobnie jak fT, jest łatwo dostępny dla komórek docelowych .Uważa się, iż obie formy testosteronu (BAT i fT) odzwierciedlają bioaktywność tego hormonu oraz status androgenów i mogą być uważane za markery androgeniczności






Bezpośredni wpływ na stężenie testosteronu mają zmiany poziomu SHBG zarówno u mężczyzn, jaki u kobiet . Białko to, identyczne z występującym w jądrach białkiem wiążącym androgeny jądrowe(ABP, androgen binding protein), jest allosteryczną glikoproteiną o masie cząsteczkowej 90 kD. Gen kodujący SHBG znajduje się na krótkim ramieniu chromosomu17 , zaś synteza tej globuliny odbywa się głównie w wątrobie. SHBG ma dwa miejsca wiążące: dla hormonu steroidowego i dla receptora błonowego. Białko to ma powinowactwo do endogennych hormonów płciowych, a jego stężenie u kobiet w wieku rozrodczym jest około 2-krotnie wyższe niż u mężczyzn .Wykazano produkcję miejscową SHBG w takich tkankach,jak: endometrium, jajowody, gruczoł piersiowy i gruczoł sterczowy. Białko wiążące hormony płciowe wiąże się z DHT i estradiolem, natomiast słabo łączy androstendion i dehydroepiandrosteron (DHEA).W hiperandrogenizmie, hirsutyzmie, wirylizacji,otyłości i w okresie pokwitania, a także w przebiegu zespołu policystycznych jajników, zmniejszają się stężenia SHBG . Również pod wpływem insuliny, glikokortykoidów,androgenów (i substancji androgenno anabolicznych)oraz hormonu wzrostu dochodzi do obniżenia stężenia tego białka .Wzrost stężenia SHBG może występować u mężczyzn z hipogonadyzmem czy z niedoborem androgenów. Ponadto podwyższony poziom SHBG wykazano w nadczynności tarczycy, chorobach wątroby,anoreksji, przewlekłym stresie oraz przy długotrwałym wysiłku fizycznym, przy stosowaniu diety ubogo tłuszczowej,wysoko węglowodanowej, bogatej w fitoestrogeny i izoflawony oraz pod wpływem estrogenów,w marskości wątroby czy w procesie starzenia się. Oznaczanie stężenia SHBG umożliwia ocenę statusu wolnych/biodostępnych androgenów i jest ważnym parametrem w diagnostyce niedoboru androgenów u mężczyzn lub hiper androgenizmu u kobiet





Metody oznaczania testosteronu całkowitego



Metoda radioimmunologiczna

Metodą do oznaczania całkowitego testosteronu o dużej czułości, dokładności i swoistości jest metoda radioimmunologiczna poprzedzona chromatografią kolumnową lub ekstrakcją rozpuszczalnikami organicznymi.Jest to metoda bardzo wiarygodna, ale czasochłonna




Spektrometria masowa

Do oznaczania androgenów wykorzystuje się także metodę spektrometrii masowej połączoną z chromatografią gazową (GC-MS) i chromatografią cieczową (LC-MS) . Cechuje się ona wysoką swoistością i czułością,a jej dużą wiarygodność porównuje się z RIA związaną z chromatografią/ekstrakcją. Wadą tej metody jest wysoki koszt oznaczeń





Metody bezpośrednie

Najwcześniej stosowaną metodą bezpośrednią jest metoda radioimmunologiczna RIA z zastosowaniem znakowanego izotopem jodu 125I testosteronu, który konkuruje z testosteronem z badanej próby o miejsce wiązania na skierowanych przeciwko niemu przeciwciałach .Oprócz RIA, stosuje się także metody immunoenzymatyczne :MEIA — metoda immunoezymatyczna z zastosowaniem mikrocząsteczek, ELISA — mikroimmunoenzymatyczna oraz metoda chemiluminescencyjna .Wykazano wyższą przydatność diagnostyczną bezpośrednich metod oznaczania całkowitego testosteronu u mężczyzn w porównaniu z kobietami







Metody oznaczania testosteronu wolnego

Najczęstszym wskazaniem do oznaczania fT jest potwierdzenie
hipogonadyzmu u mężczyzn oraz hiperandrogenizmu u kobiet, gdy oznaczone stężenie całkowitego testosteronu jest na granicy wartości prawidłowych lub jeśli rozpoznanie kliniczne i stężenie całkowitego testosteronu dają rozbieżne informacje




Metoda dializy równowagowej

Wielu autorów wskazuje, iż najdokładniejszą, a zarazem najbardziej pracochłonną metodą oznaczania wolnego testosteronu jest obecnie metoda dializy równowagowej (equilibrium dialysis), która w najnowszych modyfikacjach osiąga czułość 0,6 pg/ml [13]. Jest to metoda referencyjna i uznawana za „złoty standard” .W próbce oznacza się stężenie testosteronu całkowitego przy użyciu metody RIA (metoda radio immunologiczna). Następnie dodaje się znaną, niewielką ilość testosteronu znakowanego trytem (3H-testosteron) .Kolejny etap zachodzi w komorze dializacyjnej, gdzie dochodzi do rozdzielenia form testosteronu związanego z białkami i testosteronu wolnego. Jedynie fT przenika przez błonę dializacyjną. Po oznaczeniu ilości znakowanego testosteronu (3H-testosteron) wylicza się, jaki procent dodanego znakowanego testosteronu stanowi oznaczona ilość. Ostatnim etapem jest wyliczenie stężenia fT przez pomnożenie otrzymanej wartości przez stężenie całkowitego testosteronu





Metoda kalkulacyjna

Stężenie wolnego (fT) oraz biodostępnego testosteronu(BAT) może być wyliczone ze stężeń całkowitego testosteronu, SHBG i albuminy za pomocą odpowiedniego algorytmu matematycznego wykorzystującego stałe wiązania (binding constans) testosteronu z wymienionymi białkami . Kalkulatory służące do wyliczania wolnego testosteronu są dostępne na stronach internetowych, na przykład http://www.issam.ch/freetesto.htm. W odpowiednie pola należy wprowadzić wartość stężenia całkowitego testosteronu i SHBG, a otrzymamy stężenie fT lub BAT. Metody tej nie można stosować u pacjentów z niedoborami albumin lub w przypadku interferencji przez inne steroidy wiązane przez


Załączone pliki Obrazki
   


....Bierzesz jak dziecko , wyglądasz jak dziecko...

Właściciel serwisu
CIEMNA STRONA MOCY

http://www.ciemnastronamocy.pl
http://www.facebook.com/pages/Ciemna-Str...e=bookmark
https://www.facebook.com/profile.php?id=100011720734408


Odpowiedz
Topic Options
Skocz do:


Podobne wątki
Wątek: Autor Odpowiedzi: Wyświetleń: Ostatni post
  Wzmacniacze testosteronu SCREAM 0 1 811 08.05.2019, 13:21
Ostatni post: SCREAM
  Magnez ma wpływ na poziom testosteronu! SCREAM 0 1 483 08.12.2018, 13:35
Ostatni post: SCREAM
  Marihuana a poziom testosteronu SCREAM 0 2 908 13.09.2018, 09:55
Ostatni post: SCREAM
  Wielka tajemnica testosteronu SCREAM 0 1 744 21.08.2018, 09:41
Ostatni post: SCREAM
  Zbyt duża ilość testosteronu zabija szare komórki - dowodzą biochemicy z Uniwersytetu SCREAM 0 1 706 29.06.2018, 12:19
Ostatni post: SCREAM
  Inhibitory aromatazy oraz niedobór testosteronu SCREAM 0 2 371 23.05.2018, 09:07
Ostatni post: SCREAM
  Kofeina podnosi poziom testosteronu i obniża ból podczas wysiłku fizycznego SCREAM 0 5 905 21.09.2017, 12:23
Ostatni post: SCREAM
  Naturalne metody podniesienia testosteronu. SCREAM 0 6 608 15.06.2017, 10:54
Ostatni post: SCREAM
  Glutamina dla bezpieczeństwa testosteronu SCREAM 0 4 472 11.04.2017, 09:48
Ostatni post: SCREAM
  Okres rozpadu sterydów oraz różnice między różnymi wersjami estrów testosteronu SCREAM 0 5 283 31.01.2017, 12:46
Ostatni post: SCREAM



Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości